Autor: Iwona

Inwentaryzacja dendrologiczna, inaczej inwentaryzacja zieleni, umożliwia określenie ilości i parametrów drzew. Czym jest wspomniana inwentaryzacja, jak przebiega i kiedy w szczególności należy ją wykonać? Poniżej kilka informacji na ten temat. Zachęcamy do lektury!

Czym jest inwentaryzacja dendrologiczna?

Inwentaryzacja dendrologiczna, nazywana także inwentaryzacją zieleni to, mówiąc najogólniej, ilościowy zapis drzew oraz krzewów wraz z informacjami na temat ich rozmieszczenia oraz parametrów dendrometrycznych. Efektem przeprowadzenia inwentaryzacji jest sporządzanie kompletnej dokumentacji zawierającej szereg informacji na temat drzew i krzewów. Opracowanie składa się z 3 części, są to:

1. Część opisowa

W części opisowej znajdziemy opis uwarunkowań terenowych, informacje na temat prawnej i formalnej podstawy inwentaryzacji, drzew przeznaczonych do wycinki czy też wskazówki dotyczące zalecanych robót pielęgnacyjnych.

2. Tabela dendrologiczna

W tabeli dendrologicznej dostępne są informacje na temat takich kwestii, jak:

● nazwy gatunkowe drzew i krzewów w języku polskim i łacińskim
● ocena stanu sanitarnego drzew i krzewów
● parametry dendrometryczne drzew ‒ wysokość, obwód pnia, zasięg korony
● parametry dendrometryczne krzewów ‒ wysokość, powierzchnia zajmowana przez krzew
● określenie stanu sanitarnego

3. Część graficzna

W części graficznej znajdziemy lokalizację drzew na mapie wraz z oznaczeniem numerycznym, które odpowiada numeracji zawartej w części opisowej i tabelarycznej.

Inwentaryzacja dendrologiczna ‒ kiedy należy ją wykonać?

Kiedy najczęściej przeprowadzana jest inwentaryzacja? Przede wszystkim w przypadku składania wniosków o wycinkę, wyceny wycinki, planowania różnego typu inwestycji, waloryzacji zasobów, sporządzania projektu nasadzeń zastępczych czy zarządzania drzewostanem. Inwentaryzacja dendrologiczna umożliwia także wskazanie drzew, które z jakichś powodów zagrażają bezpieczeństwu i należy je usunąć.

Cena inwentaryzacji dendrologicznej?

Ile kosztuje inwentaryzacja dendrologiczna? Tutaj nie ma jednoznacznej odpowiedzi, zazwyczaj sporządzana jest indywidualna wycena. Wśród czynników wpływających na cenę wymienić możemy takie, jak:

• wielkość terenu,
• dostępność terenu,
• zadrzewienie,
• rodzaj i zadrzewienie projektu.

Podsumowanie

Inwentaryzacja dendrologiczna, inaczej inwentaryzacja zieleni to ilościowy zapis drzew i krzewów. Opracowanie dendrologiczne składa się z części opisowej, z tabeli dendrologicznej oraz z części graficznej. Taka dokumentacja dostarcza szeregu informacji na temat ilości, rozmieszczenia i stanu drzew oraz krzewów.

Latem często korzystamy z ogrodu. Gdy jest upalnie, szukamy cienia. Warto posadzić w ogrodzie drzewa, które w słoneczne letnie dni będą zacieniały fragmenty ogrodu umilając nasz wypoczynek wśród zieleni. Ponieważ drzewa wolno rosną, to od nich powinniśmy rozpocząć urządzanie terenu. Poza tym, że tworzą cień, oczyszczają też powietrze i zwiększają jego wilgotność, co sprawia, że pod ich koronami latem panuje miły chłód. Warto wiedzieć również, co posadzić wokół ogrodzenia aby stworzyć szpaler lub żywopłot, który pozwoli nam na odgrodzenie swojej działki od innych.

Sumak octowiec

Sumak octowiec to drzewo ogrodowe o tropikalnym, nieco egzotycznym wyglądzie. Sumak osiąga wysokość około 3,5 m. Rośnie bardzo szybko, swoją wysokość osiąga w ciągu 3 sezonów wegetacyjnych. Sumak ma rozłożystą koronę, a jego pierzaste liście tworzą ażurową przesłonę przed słońcem. Sumak wiosną i latem wygląda orientalnie, dzięki ciekawie ukształtowanym konarom. Jednak prawdziwie zachwyca dopiero jesienią – liście przebarwiają się na intensywny, czerwono-pomarańczowy kolor. Dodatkowo na drzewie pojawiają się bordowe kwiatostany, które utrzymują się przez całą zimę. Sumak ma piękną korę, pokrytą drobnymi włoskami. Jest to bardzo atrakcyjne drzewo, które wyróżni się w przestrzeni ogrodu.

Brzoza brodawkowata

To najpopularniejsza odmiana brzozy. Dorasta do 30 m wysokości, drzewo o długich, zwisających pędach i białej korze. Brzoza brodawkowata to tzw, gatunek pionierski, o bardzo małych wymaganiach i dużej tolerancji na niekorzystne warunki tj, susza, zanieczyszczenia środowiska. Dobrze czuje się na glebach ubożych, suchych. Kora brzozy ma biały kolor, jest spękana i łuszcząca się, co znacznie dodaje roślinie uroku. Na jej tle ładnie prezentują się żywe, jasnozielone listki, które są ozdobnie piłkowane. Na całej powierzchni są poznaczone siatką nerwów, która sprawia, że wyglądają jeszcze atrakcyjniej.

Topola osik

Osika jest pospolitym drzewem liściastym. Ze względu na bardzo małe wymagania, zasiedla praktycznie każdy rodzaj terenu. Najbardziej charakterystyczną cechą osiki są jej okrągłe listki, umieszczone na długich, cienkich łodyżkach. Nawet przy najmniejszym podmuchu wiatru poruszają się, delikatnie drżąc, stąd inna popularna nazwa tego drzewa — topola drżąca. Topola osika to średniej wielkości drzewo. Dorasta do około 30 m wysokości. Charakteryzuje się smukłą koroną oraz bardzo długim, mocno zaznaczonym pniem. Kora młodych drzew jest jasnokremowa i gładka, jednak z czasem zmienia kolor na zielonoszary i staje się spękana, zwłaszcza w dolnej części.

Surmia bignoniowa – katalpa

Surmia bignoniowa, zwana inaczej katalpą, jest atrakcyjnym drewnem, idealnym do ogrodów geometrycznych czy nowoczesnych. Katalpa ma okrągłą koronę, która składa się z dużych, sercowatych liści. Na smukłym, szarym pniu wdzięczy się regularna kula. Pokrój korony surmii jest naturalny, nie wymaga ona strzyżenia i formowania. Osiąga wielkość około 10 metrów. Z wiekiem korona traci kształt, stając się bardziej parasolowatą. Ozdobą katalpy są nie tylko duże, sercowate liście. Wiosną na drzewie pojawiają się białe kwiaty, które mają przyjemny zapach. Jesienią natomiast na drzewie widnieją ciekawe owoce, mają kształt strąków fasoli – stąd jej inna nazwa, fasolowy. Katalpa rośnie szybko, na krótkim pniu w niewielkim czasie rozwija się pokaźna korona. Katalpa już po 3 latach osiąga satysfakcjonujące wymiary i jest w stanie osłonić nas przed słońcem.

Żywopłot z iglaków

Żywopłot z tui to doskonała alternatywa dla klasycznego ogrodzenia, gdyż nie tylko zabezpiecza ogród przed niepożądanymi gośćmi, ale też chroni naszą prywatność, osłania działkę przed pyłem, kurzem i hałasem, a także stanowi ważny element dekoracyjny. Jednym z gatunków, które najlepiej nadają się na żywopłoty jest żywotnik popularnie nazywany tują. Większość jego odmian rośnie dość szybko, ładnie się zagęszcza i co najważniejsze, dobrze znosi ciecie. Tuja jest uważana za roślinę ozdobną ze względu na zielone, niebrązowiejące liście oraz na różnorodne kształty, które może przybierać w wyniku cięcia. Oprócz tego, tuja jest odporna na mrozy i na zanieczyszczenia powietrza, co czyni ją rośliną idealną do obsadzania żywopłotu. Drugim najczęściej pojawiającym się iglastym krzewem jest jałowiec, który bardzo często pojawia się w ogrodzie w formie żywopłotu. Dla fanów bardziej naturalnych, nieregularnych żywopłotów, szczególnie polecany jest świerk serbski. Ten krzew ozdobny ma smukły pokrój, jest także bardzo gęsty, więc te krzewy szybko rosnące należy sadzić bardzo blisko siebie, aby mogły stworzyć zwartą ścianę. To także idealne rozwiązanie dla tych, którzy chcą otoczyć swoją posesję wysokim, zielonym murem, ponieważ świerk serbski osiąga imponujące rozmiary – może mieć nawet 15 metrów wysokości.

Liściasty żywopłot

Żywopłot z bukszpanu gwarantuje nie tylko szybki wzrost, ale również nie musimy się martwić o stworzenie mu odpowiednich warunków. Oprócz tego, że te krzewy szybko rosnące zapewniają nam prywatność, to jeszcze zatrzymują hałas i zanieczyszczenia powietrza. Bukszpan można obsadzić zarówno na stanowisku słonecznym, jak i również cienistym. Sadzonki nie wymagają żyznego podłoża, dlatego świetnie sprawdzi się w każdym miejscu. Równie popularną rośliną na żywopłot liściasty jest Ligustr pospolity, który doskonale znosi cięcie, jest odporny na niską temperaturę i nie ma wysokich wymagań uprawowych. Dla zachowania gęstej formy wymaga jednak systematycznego przycinania.

Ogród jest przestrzenią, w której oddajemy się relaksowi po ciężkim dniu. Należy go bardzo dobrze zaaranżować, żeby móc czuć się w nim swobodnie. Ponadto walory estetyczne wpływają pozytywnie na nasze samopoczucie. Urządzenie przestrzeni w ogrodzie jest podobne do przygotowywania ubrań lub obuwia na miarę – najlepszy ogród to taki, który jest dopasowany do upodobań i potrzeb klientów. Na pytanie: jak zaprojektować ogród przed domem, z wielką chęcią odpowiemy w tym artykule.

Harmonia i bujna kolorystyka

Najważniejszym kryterium przy aranżacji ogrodu jest przede wszystkim konkretna koncepcja, ponieważ niezdecydowanie utrudnia cały proces. Bardzo ważna jest więź między architektem a klientem, ponieważ wtedy o wiele łatwiej jest zaprojektować przestrzeń, która sprawi, że klient będzie się czuł swobodnie. Żeby uzyskać odpowiedni efekt należy stosować takie same surowce i stosować się do konkretnej kolorystyki. Przy selekcjonowaniu roślin bardzo istotne jest to, żeby miała dużo walorów dekoracyjnych, pasowała do warunków atmosferycznych panujących w ogrodzie, nie były problematyczne w sezonowych pracach ogrodowych. Jeżeli klient posiada konkretne upodobania co do stylu ogrodu, zadanie wtedy jest ułatwione. Zadaniem architekta jest zaznajomienie się z terenem i obiektywne stwierdzenie czy dany styl będzie pasował do tejże przestrzeni. Inaczej będzie wyglądało rozstawienie elementów ogrodu na terenie pagórkowatym i na płaskiej powierzchni.

Rozplanowanie kosztów

Kwestia kosztów zawsze jest ustalana indywidualnie z klientem. Zawsze jest uzależniona od indywidualnych preferencji, stylu, wielkości gruntu do zagospodarowania i rodzaju roślinności, która będzie wypełniać całą przestrzeń. Niemniej jednak należy pamiętać, że nie należy trzymać się sztywnych ram projektu, ponieważ mogą zaistnieć okoliczności warunkujące lekkie modyfikacje projektu.

Zadanie architekta

Po zaznajomieniu się ze specyfiką terenu i panującymi warunkami atmosferycznymi, na którym ma być zaaranżowany ogród architekt musi przygotować projekt, zawierający wszystkie wymiary. Ponadto architekt musi wyselekcjonować roślinki, krzewy, drzewka, żeby pasowały do warunków panujących w glebie, ponieważ skała przyczyniająca się do powstania gruntu warunkuje czy współczynnik jest kwaśny lub zasadowy. Co więcej projektant ogrodu musi dobrać odpowiednie meble ogrodowe na dane sezony, rodzaj trawnika, obmyślić koncepcję rozstawienia oświetlenia, pojedynczych budowli ogrodu (np. altanki) i ścieżek ogrodowych, żeby wszystko stanowiło wielką, harmonijną, uporządkowaną całość. Po zakończeniu wszystkich działań aranżacyjnych architekt rozmawia z klientem, żeby ustalić jak dbać o roślinność w ogrodzie przed domem.

Ogród Twoich marzeń

Rozplanowanie ogrodu marzeń to proces pozornie skomplikowany – jeżeli odbędzie się on pod czujnym okiem specjalisty, na pewno każdy detal będzie szczegółowo dopracowany, żeby ogród stał się ostoją ciszy, spokoju i komfortu.

Wygodny, przytulny, zbudowany z praktycznego, wytrzymałego tworzywa taras to wymarzona strefa relaksu. Niestety większość tarasów po kilku latach wymaga remontu. Płytki odpadają, zaś płyta betonowa pod nimi kruszy się i pęka. Zatem jaki materiał wykończeniowy sprawdzi się na tarasie? Co jest dziś najmodniejsze? Które wyróżniają się najlepszą trwałością i bezpieczeństwem użytkowania? O czym warto pamiętać?

Drewniany taras

Drewno to numer jeden wśród materiałów do budowy tarasów. I nic dziwnego – jest szlachetne, naturalne i przyjemne w dotyku, a przy tym wszędzie pasuje. Drewno naturalne zastosowane przy budowie tarasu drewnianego jest nie tylko piękne, ale również bardzo trwałe
i praktyczne. Wbrew wszelkim przekonaniom pielęgnacja takiego drewna wcale nie jest uciążliwa ani droga, a odpowiednio zaimpregnowany taras będzie nas cieszył wiele lat. Taras drewniany stanowi prawdziwą ozdobę każdego domu. Jest ponadczasowy, dobrze pasuje do wszystkich aranżacji domu. Taras drewniany to jedno z najprostszych i najbardziej efektywnych rozwiązań, które upiększy i wzbogaci każdy dom. Jego niewątpliwą zaletą jest fakt, że pasuje do każdego stylu – dobrze komponuje się z betonem, cegłą, świetnie wygląda na tle jasnego i ciemnego tynku. Drewno tarasowe jest dostępne w wielu kolorach i rozmiarach. Do wykończenia tarasu można użyć litych desek lub specjalnie profilowanych, z niewielkimi rowkami, które łatwiej odprowadzają wodę. Drewniany taras jest ceniony przede wszystkim za naturalność. Będzie służył przez lata, pod warunkiem, że nie zapomnimy o jego regularnej konserwacji.

Deski kompozytowe

Bardzo popularną alternatywą dla drewna stały się deski kompozytowe – odporna mieszanka mączki drewnianej z polichlorkiem winylu PCW, łączący estetykę drewna i wysoką wytrzymałość na zmienne warunki klimatu. Deski kompozytowe to materiał, na który także warto zwrócić uwagę , spełnia bowiem wszystkie wymagania idealnego materiału wykończeniowego- jest wodoodporny, nie ulega uszkodzeniu pod wpływem promieni słonecznych oraz  wysokiej lub niskiej temperatury. Deski kompozytowe nie rozwarstwiają się, dzięki czemu są wyjątkowo gładkie. Nie potrzebują polerowania czy szlifowania, deska pozbawiona jest drzazg i jest idealnie równa. Materiał ten nie muszą być specjalnie zabezpieczane przed wilgocią jak w przypadku drewna, które musi być olejowane czy impregnowane. Dodatkowym atutem jest prostota utrzymania tarasu w czystości. Deski tarasowe z kompozytu możemy swobodnie poddawać myciu ciśnieniowemu, a także korzystać z wielu, nawet silnych, środków chemicznych.

Taras z desek egzotycznych

Przydomowy taras powinien być inwestycją na lata. Dlatego warto postawić na wyjątkowo trwałe i szlachetne materiały, dzięki którym konstrukcja zapewni atrakcyjną strefę relaksu na świeżym powietrzu na długi czas. Wyjątkowo odporne na zmiany wilgotności powietrza deski z drewna egzotycznego nie wymagają impregnacji, a ich trwałość wynosi nawet do 50 lat. Włókna drzew rosnących w gorącym i wilgotnym klimacie charakteryzują się zupełnie innymi właściwościami niż drewno krajowe. Egzotyczne deski tarasowe są nie tylko lepiej przystosowane do kontaktu z wodą, ale też odporne na uciążliwe termity i owady. Co więcej, wykazują zwiększoną odporność na grzyby. Dzięki tym parametrom wytrzymałościowym mają wyjątkowo długą żywotność a dzięki właściwej pielęgnacji mogą posłużyć na całelata, zachowując nienaganny stan i atrakcyjny wygląd. Drewno egzotyczne sprowadzane jest do Europy z odległych rejonów Azji, Afryki oraz Ameryki Północnej i Południoeej. Najpopularniejsze gatunki to Bangkirai, Teak, Tatajuba, Ipe/Lapacho, Cumaru, Sapeli, Merbau, Meranti, Okume i Iroko. Istotną cecha drewna egzotycznego jest jego twardość, a co za tym idzie odporność na uszkodzenia mechaniczne. Dzięki tym walorom drewno egzotyczne z powodzeniem stosuje się w budownictwie oraz przy wyrobie mebli, podłóg i parapetów. Deski egzotyczne nie są impregnowane, jedyny sposób konserwacji to stosowanie specjalnych olei do drewna egzotycznego kilka razy w roku. Wymagają jednak specjalnej konstrukcji nośnej z twardszego drewna lub stali ponieważ drewno egzotyczne mocno „pracuje” i może uszkodzić mocowania.

Gresy tarasowe

To kolejny popularny sposób na wykończenie tarasu. Płytki gresowe i klinkierowe odporne są na mróz i łatwe do utrzymania w czystości. Nowoczesne technologie produkcji pytek ceramicznych pomagają spełnić potrzeby trwałości, wygody i piękna. Płyty gresowe są mrozoodporne, posiadają doskonałe parametry wytrzymałości na zginanie i siły łamiącej, parametry nasiąkliwości wodnej, odporności na plamienie i działanie środków domowego użytku, odporności chemicznej, odporności na ścieranie oraz antypoślizgowości. Płyty gresowe są chętnie wybierane ze względu na ich trwałość, kilka możliwości montażu oraz atrakcyjne wzornictwo. Płyty tarasowe można zastosować także na wypoziomowaną warstwę gleby, piasku, trawy lub żwiru. W ten sposób można spójnie zaaranżować przestrzeń ogrodu, stosując te same płyty do wykonania zarówno tarasów, jak i ogrodowych ścieżek. Niewątpliwą zaletą gresów jest dziecinie prosty montaż i równie łatwy demontaż. Płyty ceramiczne można układać bezpośrednio na trawie, na żwirze, na dystansie z użyciem regulowanych wsporników, a także w sposób tradycyjny z zastosowaniem kleju. Sposób montażu zależy od wybranej aranżacji i planowanego efektu. Zatem zalety gresów tarasowych to łatwa instalacja (na trawie, na żwirze, na betonie lub innym utwardzonym podłożu), rozwiązanie modułowe z możliwością ponownego użycia, odporne na pękanie, mrozoodporne, antypoślizgowa powierzchnia, trwałość, odporne na zginanie, odporne na plamy, nienaśląkliwe, łatwe w czyszczeniu, odporne na ścieranie.

Kostka brukowa

Czyli najczęściej wybierana po drewnie opcja na wykończenie tarasu. Kostka brukowa jest bardzo wytrzymała, odporna na warunki atmosferyczne oraz łatwa w utrzymaniu. Ogromną rolę odgrywa również estetyka, która kusi wiele osób. Taras z kostki prezentuje się bardzo wdzięcznie, jest eleganckim przedłużeniem domu, współgra z elewacją i dopełnia aranżację ogrodu. Kostki brukowe to świetny budulec na taras – nie potrzeba wykonywać podkładu, bo układa się je bezpośrednio na utwardzonym gruncie. Betonowe elementy mają bardzo dużą odporność na wysoką i niską temperaturę, deszcz i śnieg. Są chropowate, więc nawet wilgotna nawierzchnia nie robi się śliska. Nie wymagają konserwacji. Kostka brukowa na taras to rozwiązanie użyteczne, funkcjonalne i zapewniające długoletnią wytrzymałość. Produkt cechuje się wysoką odpornością na działanie wilgoci i mrozu, dzięki czemu nie musimy martwić się o ewentualne uszkodzenia. Taras z kostki brukowej daje nam również ogromne możliwości aranżacji przestrzeni. Bogata oferta wzorów, kolorów i kształtów dostępnych w naszej ofercie, pozwala na stworzenie miejsca dostosowanego zarówno do stylu domu, jak i spójnego z pozostałymi elementami posesji. Poza niezwykłymi właściwościami estetycznymi cechuje się również niespotykaną funkcjonalnością oraz uniwersalnością użycia. Doskonale sprawdzi się na tzw. gruncie, jak i podkładzie betonowym. Ponadto jej ułożenie jest niezwykle proste i nie wymaga fachowych umiejętności – przy odrobinie wprawy i chęci, prace te wykonać można samodzielnie. Nie bez znacznie są również szerokie możliwości adaptacyjne. W razie potrzeby nawierzchnię możemy dowolnie rozbudowywać lub modyfikować według indywidualnych preferencji.

Podczas projektowania ogrodu bardzo ważne jest określenie jego przyszłego wyglądu, a więc stylu. Większość przydomowych ogrodów jest wielostylowa, zakładana w oparciu o własny zmysł intuicji. Oczywiście nie ma nic złego w tworzeniu nieskrępowanego misz-maszu. Ogród powinien przede wszystkim cieszyć oraz pasować do nas i współgrać z naszą osobowością. Pamiętajmy jednak, że przemyślana decyzja od samego początku pozwoli rozbudować ogród we właściwym kierunku, unikając przy tym chaosu. W ostatnich latach w polskich ogrodach wybija się szczególnie kilka tendencji i nurtów w projektowaniu przydomowych, zielonych terenów. W tym artykule chcemy zaprezentować najpopularniejsze style w aranżowaniu ogrodów.

Styl nowoczesny

Najlepszym określeniem dla tego stylu jest minimalizm, widać to w każdym aspekcie urządzenia i funkcjonowania ogrodu. To styl, w którym dekoracyjna zieleń spełnia znacznie mniejszą rolę, zwykle jest zdominowana betonowymi, kamiennymi lub drewnianymi nawierzchniami, które można łatwo łączyć ze sobą. Ogród nowoczesny ma za zadanie nie generować niepotrzebnej pracy. Ogrody zaprojektowane według jego zasad, silnie nawiązują do obowiązujących trendów wnętrzarskich i harmonizują z przylegającym do nich budynkami, dlatego są tak samo uporządkowane i oszczędne w formie. Aranżacja ogrodu nowoczesnego pozwala na swobodny dobór materiałów. Możemy wykorzystać zarówno materiały takie jak żwir czy drewno, jak i surowy beton, szkło, gabiony, stal czy plastik. Ogród nowoczesny bazuje na funkcjonalizmie i prostej, często oszczędnej formie. Najczęściej jest dość mocno powiązany z architekturą budynku. Charakterystyczna jest geometryczna forma i powściągliwość aranżacji. Przestrzeń takiego ogrodu zazwyczaj podzielona jest na małe przeplatające się pola w postaci geometrycznych zagonów, odcinków ścieżek, schodów, podestów i murków. W efekcie otrzymujemy ciekawą i przyjemną dla oka mozaikę, która tak naprawdę składa się z zupełnie prostych, wręcz podstawowych elementów.

Styl sielski

Potocznie zwany stylem wiejskim lub rustykalnym, najczęściej powiązany z takim krajobrazem. Sielski ogród powinien być bujny, obfity i pełny kwiatów i barw a także zapachów. Ogród wiejski to przede wszystkim rozległe kwietne rabaty, nieregularne trawniki i malowniczo wijące się ścieżki. Powinien być jak najbardziej zbliżony do natury i sprawiać wrażenie nieuporządkowanego, z pozoru trochę chaotycznego. Wiejski styl charakteryzuje się swojskim, swobodnym klimatem, ale pod pozorną przypadkowością powinna kryć się idea łącząca w całość dom, ogród i krajobraz. Ogrody w stylu wiejskim są połączeniem pięknych, swojskich kwiatów, aromatycznych ziół oraz smacznych warzyw. Najczęściej ogrody te otoczone są drewnianym płotem lub wykonanym z surowego, polnego kamienia, co podkreśla ich naturalny charakter Ten typ ogrodu tworzy przytulną i nieco bajkową atmosferę.

Styl angielski

Ogrody angielskie kładą nacisk na asymetrię, swobodę, wielobarwność i naturalność. Charakterystycznym elementem ogrodu angielskiego jest wypielęgnowany trawnik, rozłożyste drzewa, krzewy i wielobarwne rabaty kwiatowe. Przepełnione krzewami pnących róż, które mogą ozdabiać drewniane pergole czy łuki wejściowe. Jego wnętrze z reguły podzielone jest żywopłotami i trejażami na kameralne pokoje. Gąszcz roślin, masa gatunków i kolorów, bujnie rozrastające się gałęzie i liście. Rośliny i ich układ są tak dobrane, by tworzyły namiastkę naturalnego pejzażu. Żaden szanujący się angielski ogród przydomowy nie może obyć się bez płotków, altan, tyczek i pergoli, na których wspierać się będą rozmaite pnącza. Ogród angielski charakteryzują się mnogością róż, liczne pnącza pokrywają ściany a nawet pnie drzew. Barwne rabaty z ogromną ilością roślin oraz bylin, nasadzanych piętrowo a także łąki kwietne. W ogrodach angielskich znajdziemy liczne elementy małej architektury, m.in. rzeźby, obeliski, zegary słoneczne oraz donice z kompozycjami roślinnymi. Charakteryzują go romantyczne elementy m.in. kamienne murki, rzeźby w zaroślach,  ścieżki wykonane z cegły, strumyki czy kaskady. Ogród angielski jest idealnym wyborem dla osób lubiących romantyczną oraz nastrojową scenerię.

Styl śródziemnomorski

Ogrody śródziemnomorskie kojarzą się nam z wakacjami, słońcem, bogactwem roślinności, aromatem ziół. To ogród o charakterze typowo wypoczynkowym, gdzie możemy zrelaksować się na leżaku, rozkoszując się słońcem lub przechadzać się wśród ogrodowej architektury. Styl śródziemnomorski to jedna z najbardziej pożądanych, jak i najtrudniejszych do osiągnięcia. Nie możemy zmienić naszego klimatu, możemy jednak za pomocą kilku trików i zabiegów stworzyć namiastkę słonecznego południa w naszym ogrodzie. Ogrody śródziemnomorskie to ogrody suche, skąpane w słońcu, wymagające osłon murów lub budowli. Idealne rośliny kwitnące do ogrodów w stylu śródziemnomorskim to lawenda, kuflik, rozmaryn, agapant, bugenwilla, ołownik, prusznik, jaśmin nagokwiatowy. Ogród śródziemnomorski to połączenie barwy i przestrzeni, dominować w nim powinny kolory pastelowe, naturalne i ciepłe. Nawierzchnie mają kojarzyć się z wyschniętą ziemią, charakterystyczną dla basenu Morza Śródziemnego. Ogrody śródziemnomorskie to jednak nie tylko rośliny, ale też typowe dla tego rejonu świata elementy małej architektury, m.in. kamienne murki, schody, patia i placyki, terakotowe donice, dzbany i amfory, drewniane, białe lub niebieskie okiennice, montowane na ścianach budynków. Idealny dla wielbicieli słonecznego południa Europy, którzy w ogrodzie planują raczej wypoczywać niż pracować.